خدا وصیت منو گوش بده ناممو بخون
شاید دیگه من نباشم مواظب عشقم بمون
میسپارمش بهت میرم تمومه تارو پودمو
یه وقت نیاد برنجونیش کسل کنی وجودمو
خدا یه وقت کسی نیاد بدزده قلبه سادشو
کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو
بهش بگه دوسش داره..........
خیلی بده زمــــــــــــــــــــونمـــــــــــــــــــون
خدا سپردمش بهت مواظبه عشقم بمون
.....
خدا شاید این عشقی که من میگمو تو نشناسی
نزدیک ترین کسم اونه خیلی دوسش دارم راستی
یادم نره بهت بگم عزیز ترین من اونه....
خودم مهم نیست اما اون نزاری تنها بمونه
بمیرم واسه ی دلش گریه چقدر بهش میاد
وقتی که حرسش میگیره میگه از من بدش میاد
اما وقتی اروم میشه میبینه من بغضم گرفت
همین دیوونه بازیاش از اول چشممو گرفت

در حضور خارها هم می توان یک یاس بود ،در هیاهوی مترسک ها پر از احساس بود

می توان حتی برای دیدن پروانه ها،شیشه های مات یک متروکه را الماس بود

دست در دست پرنده،بال در با ل نسیم ساقه های هرز این بیشه ها را داس بود

کاش می شد حرفی از کاش می شد هم نبود،هرچه بود احساس بود