هنوز بغضی در هوای آخرین دیدار جا خوش کرده بود که رفتی ، پنداری تقدیری بود این ماندن بی تو ؟!

قسمت را گریزی نیست ، اما چرا در آن هوای ابری مجال باریدن به این من خسته را ندادی ؟؟؟

نمی دانم ترس از ترد شدن در خواب بود یا .../

اصلا بگو در های و هوی هوای رفتنت دل تو برای سکوت دل من به اندازه ی یک پرواز ،فقط یک پرواز تا سوی ستاره ها تنگ نشد؟؟

دل دل نکن . من که نه گفتن تو را هیچگاه به دل نگرفتم . اصلا میدانی من مدتهاست دیگر خیلی چیز هارا به دل نمی گیرم. می پرسی از کی؟؟

از همان زمان که بخار دهان و چشمان منتظر مسافر در هوای سرد انتظار یخ زد و آرزوهای من هم.